1. Kışın Datça: Kalabalıktan Uzak, Gerçek Huzurun Peşinde Şubat sabahı Datça’ya vardığında ilk fark ettiğin sessizlik oluyor. Yazın kalabalık koylar bomboş, meltem yerine hafif bir poyraz esiyor. Eski Datça’nın taş sokaklarında tek başına yürüyorsun; begonviller kışın da rengini koruyor, daracık yollarda sadece kendi ayak sesini duyuyorsun. Can Yücel’in evinin önünde durup bir dize mırıldanıyorsun. Burası artık sadece turistlerin değil, huzur arayanların mekanı. Knidos Antik

Datça, sakin koyları, berrak denizi, badem bahçeleri ve bozulmamış doğasıyla her yıl binlerce tatilciyi ağırlıyor. Özellikle yaz aylarında ve bayram dönemlerinde popülerliği artan yarımada, turistlerin “gelmeden önce” internette yaptığı aramalarla da dikkat çekiyor. Turizm siteleri, otel rezervasyon platformları ve gezi rehberlerinden derlenen verilere göre, Datça’ya tatile gidecekler ağırlıklı olarak konaklama, ulaşım, plajlar ve yerel lezzetler üzerine yoğunlaşıyor. İşte Da

Marmaris’in rengârenk kalabalığından, barlarından, teknelerinden ayrılıp Datça yoluna girdiğimde, ilk 20 kilometre hâlâ şehir havası vardı. Ama sonra… virajlar başladı. Yol, çam ormanlarının kucağına kıvrıla kıvrıla tırmanırken sanki başka bir dünyaya geçiyordum. İşte tam burada başlıyor Datça-Marmaris sınırı. Datça Yarımadası’nın doğu ucunda, Marmaris’le kucaklaştığı o dağlık bölgede. Gökova Körfezi’nin güney kıyıları ile Hisarönü Körfezi’nin kuzey kıyıları arasında, Balan D

Marmaris’ten Datça’ya kıvrıla kıvrıla uzanan o efsanevi yolda ilerlerken, kalbim biraz daha hızlı atıyordu. Yazın ortası, sıcaktan bunalmış bir şehirli olarak “Bu sefer farklı olsun” demiştim. Google’da “Datça en güzel kamp” diye arattığımda karşıma çıkan isim Aktur oldu. Çam ormanıyla Ege’nin en temiz sularının buluştuğu, yıllarca “Türkiye’nin en güzel koyu” unvanını almış bir cennet… O anda bilmiyordum ama burası sadece bir tatil yeri değil, ruhumu yenilediğim bir hikâyenin

Datça denince akla ilk gelen isimlerden biri, belki de birincisi Can Yücel’dir. Şair için Datça, sadece bir kasaba değil; sığınak, sevgili, vatan ve son duraktı. “ Mekânım Datça olsun ” demişti ya… O cümle, bir vasiyetten çok daha fazlasıydı. Bir aşk ilanıydı, bir hayata veda ve bir hayata yeniden başlangıçtı. Datça, Can Baba’nın Bulduğu Cennet 1980’lerin ikinci yarısından itibaren Can Yücel, hayatının son on yılını Eski Datça’da geçirdi. İstanbul’un karmaşasından, siyasi kav

Datça’ya ayak bastığınız anda vücudunuzun “nihayet” dediğini hissedersiniz. Burada hava başka, deniz başka, hayatın temposu bambaşkadır. Datça, sadece tatil yeri değil; aynı zamanda bir sağlık ve şifa beldesidir. Datça’nın Sağlık için Sundukları 1. Eşsiz ve Temiz Hava: Datça Yarımadası, Türkiye’nin en temiz havasına sahip yerlerinden biridir. Kuzeyde Gökova, güneyde Hisarönü körfezleri arasında kalan bu dar kara parçası, sürekli esen meltem rüzgârlarıyla adeta doğal bir oksij

Bazen bir yer, bir insanı değil; ruhunu kendine âşık eder. İşte Datça tam da öyle bir yer. Burada aşk, şehirdeki gibi aceleci, gürültülü, “yarın ne olacak” kaygılı değildir. Datça’da aşk, rüzgârla aynı ritimde eser. Sabahın ilk ışıklarında Palamutbükü’nün taşlı yolunda çıplak ayak yürürken, denizin tuzu dudaklarında, sevgilinin parmakları avuçlarının içinde… O an anlarsın ki, aşk burada başka türlü soluk alır. Güneş Knidos’un antik taşlarında batarken, zamanın durduğunu hisse